Twórczość Jana Sebastiana Bacha

Jan Sebastian Bach

Jan Sebastian Bach – niemiecki kompozytor i organista epoki baroku – jest autorem ponad tysiąca znanych utworów. Pisał kompozycje na organy i klawesyn, komponował fugi, muzykę kameralną i chóralną. Ponadto nazywany jest mistrzem muzyki polifonicznej.

Jako dziecko Bach uczęszczał do łacińskiej szkoły św. Jerzego, a w międzyczasie uczył się od ojca gry na skrzypcach i klawesynie. Umiejętność gry na organach przekazał mu stryj – organista. Bach był bardzo dobrym uczniem i bardzo szybko opanował grę na tych instrumentach. W późniejszych latach grał także na klawikordzie, altówce i lutni. Wczasach młodości Jana Sebastiana Bacha fortepian nie był jeszcze w powszechnym użyciu. Ogromny talent kompozytora został zauważony już w liceum, co dało możliwość pobierania nauk w odległej Dolnej Saksonii.

Źródła inspiracji

Wśród źródeł inspiracji kompozytora można znaleźć między innymi: chorał, czyli śpiew kościoła protestanckiego, tradycje niemieckich szkół organowych XVII wieku, francuską muzykę klawiszową XVII wieku, włoską muzykę instrumentalną, wokalno-instrumentalną i twórczość Jana Pieterszoona Sweelincka.

W katalogach jego dzieł można znaleźć wiele opracowań cudzych utworów, a także zapożyczeń motywów, co w tych czasach było czymś zupełnie normalnym. Na przykład wśród siedemnastu transkrypcji koncertów klawesynowych aż sześć z nich pochodzi z repertuaru Vivaldiego.

Najbardziej znane utwory

Bach jest autorem wielu kompozycji organowych. Kompozytor uczył się gry na organach od najmłodszych lat osiągając poziom wirtuozowski. Według wielu badaczy to właśnie brzmienie organowe nadaje charakter wszystkim utworom, które napisał.

Wśród najbardziej znanych utworów warto jest wymienić między innymi takie jak: „Pasja według św. Mateusza”, „Pasja według św. Jana”, „Wielka Masza h-moll”, koncerty brandenburskie, „Wariacja Goldbergowskie”, Toccata i fuga d-moll, „Magnificat”, trzy sonaty i trzy partity na skrzypce solo, sześć suit na wiolonczelę solo, utwory na organy: toccaty i fugi, preludia i fugi, tria, sonaty, koncerty organowe; zbiór inwencji dwugłosowych i trzygłosowych.


Pwiązane artykuły
Komentarz

Zostaw komentarz

Twoje imię: (jest wymagane)

E-mail: (jest wymagane)

Website: (nie wymagane)

Wiadomość: (jest wymagane)

Wyślij komentarz