Rembrandt Harmenszoon van Rijn malarz epoki baroku

Rembrandt Harmenszoon van Rijn urodził się 15 lipca 1606 zmarł w Amsterdamie 4 października 1669. Był holenderskim malarzem, rysownikiem i grafikiem. Tak jak Vermeer i Frans Halsa uznany został najważniejszym malarzem sztuki holenderskiej. Dzieciństwo spędził w Lejdzie, gdzie nauki pobierał w łacińskiej szkole. W 1620 roku rozpoczął studia na tamtejszym Uniwersytecie ucząc się tam jedynie przez kilka miesięcy. W kolejnym roku podjął naukę malarstwa w pracowni gdzie przez 3 kolejne lata nabywał wiedzy odnośnie podstaw i technik malarstwa. Mistrzem udzielającym mu nauk był Jacob van Swanenburgh. W roku 1624 młody malarz  na polecenie swoich rodziców udał się do Amsterdamu aby doskonalić kunszt malarski w pracowni Pietera Lastmana.

Po powrocie do rodzinnego miasta Rembrandt otworzył pracownię współpracując z Janem Lievensem, który był również uczniem Lastmana. Około roku 1628 r. ich pracownię odwiedził słynny dyplomata, poeta oraz podróżnik Constantijn Huygens. Był on wpływową osobistością w Holandii i jego poparcie jak i osąd dotyczący dziedziny sztuki, miał decydujący wpływ oraz znaczenie. Złożył on zamówienie na własny portret u Lievensa, z kolei Rembrandt otrzymał zlecenie namalowania portretu jego brata. Przez następne lata Huygens śledził ich karierę organizując również kolejne zamówienia.

Po śmierci ojca w 1631 roku Rembrandt zamieszkał w Amsterdamie. Tam Hendrick van Uylenburgh zaproponował mu aby otworzył on u niego pracownię. Dzięki temu Rembrandt otrzymywał zamówienia. Ten barokowy artysta zajmował się głównie malowaniem portretów najbogatszych rodzin amsterdamskich. W czerwcu 1633 roku zaręczył się z siostrzenicą marszanda a ślub odbył się rok później. Jego żona wniosła posag 40 tys. florenów oraz zamieszkali w luksusowym domu. W 1635 roku Rembrandt wynajął magazyn by tam otworzyć swoją pracownię. Udało mu się wyszkolić kilkudziesięciu uczniów. Po poślubieniu Saski van Uylenburgh oraz dzięki swojej pracy Rembrandt nie musiał się troszczyć o finanse. Powodziło im się bardzo dobrze, jednak po śmierci ukochanej żony i syna jego życie osobiste artysty skomplikowało się. Jego układy z kolejnymi kobietami i brak akceptacji jego wyborów doprowadziły go ostatecznie do ruiny i bankructwa. Artysta zmarł w 1669 roku, pochowany został w Amsterdamie.

Na początku XVII wieku w Amsterdamie działali malarze, którzy stworzyli formułę malarstwa historycznego baroku. Jego cechą charakterystyczną był dramatyzm kompozycji, oraz kontrastowa kolorystyka, jak również patos gestów. Styl, który prezentowali silnie oddziaływał na twórczość Lievensa oraz Rembrandta. Ten ostatni przez okres swej twórczości namalował około trzysta obrazów olejnych, tyle samo grafik oraz od 1000 do 2000 rysunków. Spuścizna artystyczna jaką pozostawił sobie Rembrandt jest bardzo cenna i bogata.
Brok był okresem w którym tworzyło wielu wybitnych malarzy takich jak Caravaggio, Diego Velázquez, Rubens czy Rembrandt. Najważniejszymi założenia baroku były ruch, dynamika oraz łączenie elementów, a także oryginalność, zwiększyła się również rola koloru oraz światła. Tematyka malarstwa barokowego to przede wszystkich motywy religijne i mitologiczne i takie poza portretami które malował Rembrandt możemy w jego twórczości odnaleźć.


Pwiązane artykuły
Komentarz

Zostaw komentarz

Twoje imię: (jest wymagane)

E-mail: (jest wymagane)

Website: (nie wymagane)

Wiadomość: (jest wymagane)

Wyślij komentarz