Peter Paul Rubens - artysta barokowy

Peter Paul Rubens urodził się 28 czerwca 1577 roku w Westfalii jako szóste przedostatnie dziecko, zmarł 30 maja 1640 roku w Antwerpii. Był malarzem flamandzkim, jednym z najwybitniejszych artystów tworzących w epoce baroku. Pomimo tego, że miejscem jego urodzenia były Niemcy, jego kunszt artystyczny został ukształtowany we Włoszech. To właśnie tam młody malarz zachwycał swoimi pracami Vincenzo Gonzagę. Książę Mantiu był zauroczony do tego stopnia, że postanowił przyjąć go na służbę. Jednym z zadań jakie otrzymał Rubens było namalowanie kopii słynnych malowideł, które miały służyć na użytek kolekcji księcia. Praca ta wymagała podróży, dzięki czemu Rubens odwiedził prawie wszystkie z ważniejszych ośrodków artystycznych we Włoszech. Jednym z wielkich zleceń jakie otrzymał artysta było wykonanie malowideł ołtarzowych umieszczonych w rzymskim kościele św. Krzyża – Santa Croce.


Kolejnym dużym zamówieniem było wykonanie w 1606 roku malowidła ołtarzowego w kościele Najświętszej Marii Panny znajdującym się w Vallicelli. Rok 1609 obfitował w ważne wydarzenia dla Petera Rubensa. Mianowano go nadwornym malarzem dworu arcyksięcia Alberta. W tym samym roku ożenił się z Izabelą Brant. Doczekał się czwórki potomstwa. Ukochana żona zmarła 15 lat po ślubie. Artysta był nazywany najwybitniejszym malarzem północnej Europy, nie raz udowadniając swoje mistrzostwo i warsztat. Nowe zamówienia na prace malarskie pojawiły się po wojnie miedzy południem oraz północą Holandii. Po walkach pozostało wiele zniszczonych kościołów, które wymagały gruntownej renowacji. Rubens wykonywał też zamówienia dla Ludwika XIII.

Ten wielki malarz wywarł znaczny wpływ na malarstwo angielskie oraz francuskie XVIII w jak również na romantyków. Rubens malował w sposób szybki i łatwy. Jego kompozycje były bardzo żywe i niespokojne. W jego pracach pojawiało się wiele różnych motywów. Wśród środków malarskich jakimi operował były śmiałe kontrasty ciepłych oraz zimnych barw. Przejrzystą warstwę farb tonował za pomocą gry światła. Były to nowe wartości, które stawiały Rubensa nie tylko wśród najwybitniejszych artystów epoki baroku ale także w dziejach całej sztuki.

Jednym z najczęściej występujących motywów w jego pracach były dzieci. Są to charakterystyczne postaci, które są dobrze odżywione, zdrowe i pulchne z jasnymi włosami, znane jako rubensowskie aniołki. Do kanonu weszło również powiedzenie rubensowskie kształty charakterystyczne dla kobiety o zaokrąglonych kształtach, z jednej strony zmysłowej, z drugiej strony silnej przedstawianej na pierwszym planie.
Rubensa interesowała tematyka religijna, malował krajobrazy, pejzaże, portrety kobiece, męskie, sceny z polowań. Wykonywał liczne rysunki do rytowania, kartony do tkanin, szkice przeznaczone dla architektów a także dekoracje miejskie.

Do ważniejszych dzieł artysty należą: „Święty Jerzy ze smokiem (1606-10), „Autoportret z żoną”(1609-10), „Zdjęcie z krzyża” (1611-14), „Zamek w Paille” (1620-25), „Święto Wenus” (1630-40), a także: „Podniesienie krzyża” (1610-1611), „Zdjęcie z krzyża” (1611-1614), „Sąd Ostateczny” (ok. 1615-1616), „Pokłon Trzech Króli” (1624), „Bitwa Amazonek” (ok. 1615). Do ważnych dzieł należy również cykl 21 scen przedstawiających historię Marii Medycejskiej (1622-1625), czy portret Władysława Wazy (1624).


Pwiązane artykuły
Komentarz

Zostaw komentarz

Twoje imię: (jest wymagane)

E-mail: (jest wymagane)

Website: (nie wymagane)

Wiadomość: (jest wymagane)

Wyślij komentarz