Literatura barokowa w Europie

Giambattista Marino

Pisarze okresu baroku szokowali i zaskakiwali odbiorcę swoją oryginalnością oraz formą. Stworzyli oni nowy styl, który cechował się wielkim bogactwem środków stylistycznych t.j. porównanie, przenośnia, epitet, gra słów, mnożenie określeń dotyczących tego samego tematu, inwersja – czyli zamiana szyku wyrazów oraz makaronizm czyli „wplatanie” wyrazów obcojęzycznych do zdań, które miały na celu olśnienie odbiorcy i wprawienie go w zachwyt.

Rozbudowane środki poetyckie bardzo często kolidowały z zawartością myślową znajdującą się w utworze. Główni przedstawiciele literatury baroku uważali, że poezja ma zadziwiać i zachwycać odbiorcę niezwykłością metafor, zaskakujących porównań i szokujących paradoksów. Podstawą poezji był koncept poetycki charakteryzujący się oparciem utworu na zaskakującym, zadziwiającymi oraz niezwykłym pomyśle. W literaturze tego okresu zaobserwować możemy „ścieranie się” kierunków literackich pochodzących z różnych krajów. Znajdziemy tam również wiele utworów mających tematykę religijną, która miała być formą kontrreformacji.

Wyszczególnić możemy następujące gatunki literackie:

  • Epika

Do tego gatunku należał pamiętnik, który był osobistą relacją o faktach oraz wydarzeniach znanych jego autorowi z doświadczenia. Wydarzenia są przedstawione i komentowane przez osobę piszącą. Kolejny to epos będący dłuższym utworem. Ukazuje on losy bohaterów narodowych, które przedstawione zostały na tle wydarzeń historycznych mających przełomowe znaczenie. Powieść to dłuższy utwór napisany prozą, posiadający wiele wątków. Do tego gatunku literackiego należą także listy i silva rerum, czyli zapiski, które utrwalały poszczególne dni, pisane były z dnia na dzień i zawierały wydarzenia z życia samego autora jak i świata.

  • Liryka

Głównym nurtem tego gatunku był poemat. Jest to dłuższy utwór, zwykle wierszowany, a także sonet, będący utworem posiadającym 14 wersów, który podzielony jest na dwie strofy czterowersowe mający charakter opisowy i dwie trzywersowe posiadające charakter refleksyjny. Charakteryzował się rygorystycznym układem rymów. Fraszka z kolei to drobny utwór wierszowany satyryczny albo liryczny, który oparty był na anegdocie, bądź też dowcipnym koncepcie. Carmen figuratum, były to wiersze posiadające kształty które były przedmiotem ich opisu, np. dzwon. Emblemat to krótki wiersz posiadający ilustrację i napis, który informował o treści obrazu. Te trzy elementy ściśle korespondowały ze sobą w wyrażaniu złożonych treści. Epigramat był krótkim utworem poetyckim mającym zaskakującą puentę, zwykle satyryczny i posiadającym dowcipny koncept. Erotyk to utwór wierszowany, którego głównym tematem była miłość lub kobieta miłości lub kobieta, bardzo odważny. Tren był pieśnią żałobną, utworem lirycznym o charakterze elegijnym, który poświęcony był zmarłej osobie. W trenie osobę taką opłakiwało się i głosiło jej chwałę.

  • Dramat

Do tego gatunku należała komedia rybałtowska, tworzona była przez autorów – rybałtów, którzy byli anonimowi.


Pwiązane artykuły
Komentarz

Zostaw komentarz

Twoje imię: (jest wymagane)

E-mail: (jest wymagane)

Website: (nie wymagane)

Wiadomość: (jest wymagane)

Wyślij komentarz