Kontrreformacja

Wnętrze Kościoła Jeziutów - Wiedeń, Austria

W XVI wieku, w okresie panowania baroku znacznie wzrosło zagrożenie katolicyzmu ze strony protestantyzmu, co spowodowało, że Kościół katolicki rozpoczął działania, które miały na celu większą dbałość o wiernych. Postanowienia ustalone na soborze trydenckim a zakończone wraz z zakończeniem wojny trzydziestoletniej rozpoczęły odnowę Kościoła. Jednym z głównych propagatorów kontrreformacji byli jezuici – Towarzystwo Jezusowe. Był to zakon, który założył Ignacy Loyola.

Najważniejsze założenie ich doktryny to posłuszeństwo Bogu oraz walka z reformacją. Zakon Jezuitów prowadził również działalność oświatową. Zakładany były szkoły W XVI wieku, w okresie panowania baroku znacznie wzrosło zagrożenie katolicyzmu ze strony protestantyzmu, co spowodowało, że Kościół katolicki rozpoczął działania, które miały na celu większą dbałość o wiernych. Postanowienia ustalone na soborze trydenckim a zakończone wraz z zakończeniem wojny trzydziestoletniej rozpoczęły odnowę Kościoła.

Jednym z głównych propagatorów kontrreformacji byli jezuici – Towarzystwo Jezusowe. Był to zakon, który założył Ignacy Loyola. Najważniejsze założenie ich doktryny to posłuszeństwo Bogu oraz walka z reformacją. Zakon Jezuitów prowadził również działalność oświatową. Zakładany były szkoły zwane kolegiami. Ich działalność skupiała się na rozwoju sztuki, literatury i teatru. W szkołach uczono jak należy pisać poezję, wystawiane były spektakle. Szczególny nacisk kładziono również na rozwój malarstwa, rzeźby i architektury, co można zauważyć w bogato zdobionych kościołach. Pomimo tej całej działalności Jezuici próbowali także powstrzymywać rozwój nauki. Odrzucane i piętnowane były odkrycia, mogące zagrozić majestatowi Kościoła. Na podstawie wyroku, który wydał sam papież spalony na stosie został Giordano Bruno, włoski zakonnik i filozof, który na rzecz nauki podważał dogmaty wiary. Wobec takiego rozwoju sytuacji Galileusz również musiał odwołać głoszone poglądy.

Efektem kontrreformacji było pozostanie przy katolicyzmie prawie wszystkich krajów romańskich, części Niemiec oraz części krajów słowiańskich. Uporządkowanie ustanowionych reguł oraz potwierdzenie dogmatów i przywrócenie dyscypliny u duchowieństwa było przyczyną wewnętrznego scalenia oraz odnowy Kościoła katolickiego. Mógł on w sposób skuteczny reagować na reformację. W walce pomagała architektura wraz ze sztuką, która była pełna przepychu. Sobór Trydencki był przyczyną utrwalenia pozycji Kościoła katolickiego tam, gdzie reformacja jeszcze nie wywarła dużego wpływu. Przyczyniła się również do zahamowania reformacji i do regresu, gdzie była silnie rozwinięta w Czechach, Francji i Polsce.

Literatura


Pwiązane artykuły
Komentarz

Zostaw komentarz

Twoje imię: (jest wymagane)

E-mail: (jest wymagane)

Website: (nie wymagane)

Wiadomość: (jest wymagane)

Wyślij komentarz