Muzyka

Twórczość Jana Sebastiana Bacha

Jan Sebastian Bach

Jan Sebastian Bach – niemiecki kompozytor i organista epoki baroku – jest autorem ponad tysiąca znanych utworów. Pisał kompozycje na organy i klawesyn, komponował fugi, muzykę kameralną i chóralną. Ponadto nazywany jest mistrzem muzyki polifonicznej.

Jako dziecko Bach uczęszczał do łacińskiej szkoły św. Jerzego, a w międzyczasie uczył się od ojca gry na skrzypcach i klawesynie. Umiejętność gry na organach przekazał mu stryj – organista. Bach był bardzo dobrym uczniem i bardzo szybko opanował grę na tych instrumentach. W późniejszych latach grał także na klawikordzie, altówce i lutni. Wczasach młodości Jana Sebastiana Bacha fortepian nie był jeszcze w powszechnym użyciu. Ogromny talent kompozytora został zauważony już w liceum, co dało możliwość pobierania nauk w odległej Dolnej Saksonii.

» Czytaj więcej

Manieryzm

Cornelis Cornelisz van Haarlem

Terminem manieryzm określane są zjawiska jakie zachodziły w XVI w. w sztuce europejskiej. Charakteryzował się dążeniem do uzyskania doskonałości formalnej oraz technicznej dzieła, również wykwintnością, swobodą, wysubtelnieniem i wyrafinowaniem jej form.

Najpierw pojawił się w Rzymie, Florencji i Padwie oraz bardzo szybko stał się powszechny w Europie: we Francji, w Pradzie, Gdańsku i Toledo. Manieryzm współistniał wraz z różnymi tendencjami, które czasami stały na pograniczu manieryzmu.

» Czytaj więcej

Muzyka w baroku

Muzykę epoki baroku rozpoczyna skomponowana w 1597 roku opera Jacopo Periego zatytułowana Dafne, koniec natomiast przypadam na połowę XVIII w., wówczas kiedy komponowali ostatni twórcy baroku, m.in.:  Vivaldi,  Bach (data jego śmierci w 1750 r. uważana jest za kończącą ten okres),  Händel, Rameau i Scarlatti.

We Włoszech narodziły się podstawowe style kompozytorskie w XVII wieku:  styl dawny, który bazował na poprzedniej epoce zwany stile antico oraz styl tzw. stile nuovo, który był związany z tzw. monodią akompaniowaną oraz techniką koncertującą.

» Czytaj więcej