Informacje ogólne

Sztuka baroku

Sztuka baroku jest tematem wyjątkowo obszernym. Zarówno literatura baroku, architektura i szeroko pojęta sztuka (od rzeźby przez malarstwo po teatr) charakteryzują się bardzo bogatą, ozdobną formą. Chcąc w pełni zrozumieć sztukę baroku, warto bliżej przyjrzeć się wspomnianej już architekturze, w której styl barokowy jest mocno widoczny. » Czytaj więcej

Sztuka baroku

Sztuka baroku jest tematem wyjątkowo obszernym. Zarówno literatura baroku, architektura i szeroko pojęta sztuka (od rzeźby przez malarstwo po teatr) charakteryzują się bardzo bogatą, ozdobną formą. Chcąc w pełni zrozumieć sztukę baroku, warto bliżej przyjrzeć się wspomnianej już architekturze, w której styl barokowy jest mocno widoczny. » Czytaj więcej

Czym jest plagiat?

Plagiatem nazywamy przywłaszczenie lub przypisanie sobie autorstwa cudzego dzieła w całości lub konkretnego fragmentu. Innymi słowy plagiat to kradzież wartości intelektualnej. Przedstawiciele pokolenia Y stają się najczęściej ofiarą plagiatu, ponieważ są wychowani metodą „kopiuj-wklej”.

Pisanie prac licencjackich to proces, któremu powinno się poświęcić więcej uwagi jeśli chodzi o prewencję plagiatu. O ile profesorzy przymykają oko na plagiat w pracy zaliczeniowej, o tyle w pracy dyplomowej jest to poważny proceder, wobec którego nie można pozostać obojętnym.

Student, który korzysta z literatury przedmiotu, np. książki, artykułu naukowego powinien zadbać o to, aby wskazać z jakiego źródła zaczerpnął myśl. Jeśli tego nie zrobi lub nie opatrzy tekstu za pomocą cudzysłowu, może paść ofiarą konfliktu z prawem.

Podejrzenie o plagiat pociąga za sobą konsekwencje, o których student nie wie, stąd przytoczę podstawowe regulacje prawne dotyczące plagiatu. Rzecz się ma podobnie jeśli chodzi o pisanie prac magisterskich mimo tego, iż w pracy magisterskiej 1/4 materiału to badania własne.
O naruszeniu wartości intelektualnej mówi nam “Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych”, a konkretnie art.115, który ma taką treść:
„Kto przywłaszcza sobie autorstwo albo wprowadza w błąd co do autorstwa całości lub części cudzego utworu albo artystycznego wykonania, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 3.”

Do końca roku 2005 przestępstwo ścigane było na wniosek osoby pokrzywdzonej, co bardzo utrudniało wykrycie tego procederu. Globalizacja oraz rozwój technologii wymusił na Ustawodawcy zmianę regulacji kodeksu postępowania karnego i przepisy zmieniły się. W 2006 roku znowelizowano ustawę i ściganie sprawcy odbywa się z oskarżenia publicznego. Jeżeli władze uczelni mają stosowne podejrzenia o popełnieniu przez studenta tego przestępstwa, ciąży na nich obowiązek złożenia zawiadomienia o prawdopodobieństwie popełnienia przestępstwa do Prokuratury Rejonowej. Najgorszy jest fakt, że student o tym nie wie i nie uzyska takiej informacji do czasu podjęcia kroków ze strony Prokuratury. Oczywiście zgodnie z Kodeksem postępowania karnego domniemywa się niewinności oskarżonego. Taki student może również odmówić składania zeznań.

Warto przyjrzeć się jeszcze art. 304 Kodeksu postępowania karnego , którzy mówi:
“§ 1. Każdy dowiedziawszy się o popełnieniu przestępstwa ściganego z urzędu ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym prokuratora lub Policję. Przepis art. 191 § 3 stosuje się odpowiednio. “
Student musi także uważać na art. 272 KK
“Kto wyłudza poświadczenie nieprawdy przez podstępne wprowadzenie w błąd funkcjonariusz publicznego lub innej osoby upoważnionej do wystawienia dokumentu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.”

Czy zatem korzystać z pomocy w pisaniu prac? Jeśli nie musisz, nie korzystaj , a jeśli masz taką potrzebę, skorzystaj z pomocy, ale podkreślam – pomocy w pisaniu prac, konsultacji, a nie pisaniu „na zlecenie” .

Zobacz szczegóły takiej pomocy na http://diploma.pl

Kontrreformacja

Wnętrze Kościoła Jeziutów - Wiedeń, Austria

W XVI wieku, w okresie panowania baroku znacznie wzrosło zagrożenie katolicyzmu ze strony protestantyzmu, co spowodowało, że Kościół katolicki rozpoczął działania, które miały na celu większą dbałość o wiernych. Postanowienia ustalone na soborze trydenckim a zakończone wraz z zakończeniem wojny trzydziestoletniej rozpoczęły odnowę Kościoła. Jednym z głównych propagatorów kontrreformacji byli jezuici – Towarzystwo Jezusowe. Był to zakon, który założył Ignacy Loyola.

» Czytaj więcej

Cechy charakterystyczne baroku

Barok był stylem w sztuce, architekturze oraz literaturze, który zapoczątkowany został we Włoszech. Odznaczał się dużą ekspresyjnością, bogactwem formy oraz zdobnictwa, bardzo silnymi kontrastami, także monumentalnością. Linie proste w sztuce oraz architekturze są prawie nieobecne, zastąpiły je linie faliste, liczne załamania i zaokrąglenia. Dzieła architektury bywają przepełnione dekoracją figuralną oraz ornamentyką. Polscy reformatorzy oświecenia postrzegali barok jako symbol zacofania, rozpowszechniającego się sarmatyzmu oraz upadku umysłowego.  W czasie trwania baroku stworzono bardzo wiele dzieł, które stały się  punktem odniesienia także w późniejszych epokach.

» Czytaj więcej

Barok - Terminologia

Jedna z teorii wyjaśnienia terminu „barok”  mówi, że po raz pierwszy użył jej Garcia de Orta – przyrodnik,  jako określenie perły o nieregularnym kształcie, od  portugalskiego – barocco.  Inna z teorii z kolei wyjaśnia pochodzenie od sylogizmu, jako jednej z cech sztuki baroku, której charakterystyczną cechą były różne formalne dziwactwa.

Właśnie w XVIII wieku mianem „barok” nazywano różnego rodzaju zwyrodnienia, które pojawiły się  w sztuce  klasycyzmu włoskiego, w jego schyłkowej fazie w XVI i XVII wieku. Tego rodzaju tendencje zobaczyć można w rzeźbach, których autorami był Michał Anioł oraz Rafael Santi.

» Czytaj więcej

Barok - Definicja

Barok – kierunek w kulturze którego rozpoczęcie datuje się na koniec XVI wieku a koniec na XVII wiek. Nazwa Barok oznacza z francuskiego baroque – bogactwo ozdób, za portugalskiego - barocco perłę o nieregularnym kształcie. Kierunek ten w kulturze zachodnio i środkowo europejskiej stał się oficjalnym stylem Kościoła Katolickiego za czasów soboru Trydenckiego, dlatego jeszcze w XX nazywano go sztuką jezuicką czy kontrreformacyjną.

» Czytaj więcej