Barok - Terminologia

Jedna z teorii wyjaśnienia terminu „barok”  mówi, że po raz pierwszy użył jej Garcia de Orta – przyrodnik,  jako określenie perły o nieregularnym kształcie, od  portugalskiego – barocco.  Inna z teorii z kolei wyjaśnia pochodzenie od sylogizmu, jako jednej z cech sztuki baroku, której charakterystyczną cechą były różne formalne dziwactwa.

Właśnie w XVIII wieku mianem „barok” nazywano różnego rodzaju zwyrodnienia, które pojawiły się  w sztuce  klasycyzmu włoskiego, w jego schyłkowej fazie w XVI i XVII wieku. Tego rodzaju tendencje zobaczyć można w rzeźbach, których autorami był Michał Anioł oraz Rafael Santi.

W oświeceniu, w którym ukształtowała się krytyka literacka, nie uznawano wszelkich działań artystów tworzących w baroku jako przejaw nowej epoki. Wręcz przeciwnie uznawano, że były przejawem złego gustu i zacofania. Taka opinia dotrwała aż do końca XIX wieku szczególnie w literaturze, uznawano również, że barok nie zasługuje na nazwę nowego nurtu. Zmieniło się to dopiero w XX wieku za sprawą niemieckich literaturoznawców: Heinricha  Wolffina oraz Fritza Stricha, którzy w dzięki badaniom zaczęli traktować barok jako osobny styl w dziejach kultury europejskiej. W niedługim czasie po tych badaniach Benedetto Crose ustanowił barok jako epokę.

W polskiej literaturze do lat 90 nazwą określająca tą epokę była „literatura XVII wieku”.

Katalog stron


Pwiązane artykuły
Komentarz

Zostaw komentarz

Twoje imię: (jest wymagane)

E-mail: (jest wymagane)

Website: (nie wymagane)

Wiadomość: (jest wymagane)

Wyślij komentarz