Barok - Definicja

Barok – kierunek w kulturze którego rozpoczęcie datuje się na koniec XVI wieku a koniec na XVII wiek. Nazwa Barok oznacza z francuskiego baroque – bogactwo ozdób, za portugalskiego - barocco perłę o nieregularnym kształcie. Kierunek ten w kulturze zachodnio i środkowo europejskiej stał się oficjalnym stylem Kościoła Katolickiego za czasów soboru Trydenckiego, dlatego jeszcze w XX nazywano go sztuką jezuicką czy kontrreformacyjną.

Barok był  w XVII jednym z nurtów literackich, jednak znawcy literatury w XX wieku wprowadzili nazwę dla całej epoki.

Był kierunkiem, który przejawiał się nie tylko w literaturze i sztuce, lecz także w filozofii i architekturze. Sprzeciwiał się on przeciwko renesansowi klasycznemu, cechowała go wielka religijność, a także mistycyzm.

Barok w sztuce i architekturze cechował się ogromnym przepychem i bogatym zdobnictwem.

W baroku wykształcił się m.in racjonalizm zakładający , że wszelką mądrość uzyskać można dzięki potędze umysłu oraz empiryzm który z kolei zakładał, że że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego oraz doświadczenie, zaś rola umysłu jest drugorzędna.

W literaturze wykształciły się dwa skrajne nurty: poezja libertyńska, reprezentowana przez Jana Andrzeja Morsztyna przeciwieństwem której była poezja mistyczna, religijna i ascetyczna, którego reprezentantem był m.in Sebastian Grabowiecki.


Pwiązane artykuły
Komentarz

Zostaw komentarz

Twoje imię: (jest wymagane)

E-mail: (jest wymagane)

Website: (nie wymagane)

Wiadomość: (jest wymagane)

Wyślij komentarz